In 2000 ben ik op dierendag naar het asiel geweest, omdat ik graag een speelkameraadje voor mijn Jack Russel wilde. In het asiel viel mijn oog op een mager beige hondje dat angstig achter in zijn hokje zat. Samen met mijn moeder heb ik haar eruit gehaald en zijn we met haar gaan wandelen. Mijn keuze was snel gemaakt: deze gaat mee naar huis, al kende ik het ras niet. Dit was voor mij het begin van het alom bekende windhondenvirus. Helaas hebben we van haar niet heel lang mogen genieten. Een tijdje na haar overlijden struinde ik het internet af om weer een windhondje een fijn thuis te bezorgen. Mijn oog viel op een greyhoundpup van 6 maanden en was al in Nederland, dus dat was fijn. We zijn haar gaan ophalen bij Resi van GINN.


Nu hebben we onze 3e, 4e, en 5e windhond in huis, overigens allemaal van Galgo en Familia. Zelf ben ik 1,5 jaar actief geweest in het nazorgteam van een stichting, waar ik halverwege 2018 ben gestopt. Naar de shelters in Spanje ben ik toch blijven gaan, want mijn passie ligt bij de honden.  Doordat ik vaker bij de shelters in Spanje kom zie ik hoe hard de vrijwilligers daar werken om de honden een beter leven te kunnen geven, niets is hun te veel.  De onvoorwaardelijke liefde en inzet is echt geweldig. Daarom ben ik ook blij dat ik deel uit mag maken met 3 andere dames van Galgos & Amigos om hun toch financieel te kunnen ondersteunen. Mijn taak die ik binnen de stichting ga vervullen is penningmeester.


Hopelijk kunnen we op steun rekenen van nog meer hondenliefhebbers. Tenslotte hebben de dieren zelf geen stem en zou het mooi zijn als wij daar een bijdrage aan zouden kunnen leveren.

 

© 2018 by Galgos & Amigos

  • email
  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • mail
  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon